• Portretten
• 20 november 2024

Ketura Wong probeert haar verleden te vergeten, ze werd in een kindertehuis zwaar mishandeld

“Ik woonde vanaf mijn achtste in een kindertehuis,” begint Ketura Wong, beter bekend als Santa. Nu 21 jaar oud, blikt ze terug op een bewogen jeugd. “Voor mijn achtste verhuisde ik van familielid naar familielid. Mijn moeder was te jong om voor mij te zorgen, en mijn vader… die was geen kinderpersoon. Mijn grootouders konden het ook niet aan.”

De begeleider riep me aan tafel en sloeg me hard in m’n gezichtKetura Wong

In het tehuis vond ze geen veiligheid. “De begeleider mishandelde me. Misschien omdat ik opstandig was, misschien omdat ze zelf gefrustreerd was.” Ze herinnert zich hoe het huis strak in de discipline stond. “Als we na school thuiskwamen, mochten we niet praten of lachen. Alles moest stil zijn. Maar wij waren kinderen, we waren enthousiast,” vertelt Ketura in een interview met De Snelle Pen.

Vernedering

Eén ervaring staat in haar geheugen gegrift. “Toen ik overging van de eerste naar de tweede klas van de mulo, kreeg ik van mijn vader een nieuwe schoen. Dat was bijzonder voor mij. Maar de begeleider verborg die schoen en dwong me een andere aan te trekken. Ik weigerde en leende schoenen van een vriendin om toch naar school te kunnen.”

De begeleider reageerde hard. “Ze kwam naar school, trok voor iedereen mijn schoenen uit en vernederde me. Toen ik later aan een schoonmaakster vertelde wat er was gebeurd, riep de begeleider me aan tafel en sloeg me in mijn gezicht. Meerdere keren.” Jaren later werd de schoen alsnog gevonden, maar de schade was al aangericht. “Ik wilde allang weg.”

Opstand

Op haar zestiende sprak ze voor het eerst openlijk de begeleider tegen. “Ze schreeuwde weer tegen me, maar ik zei dat ze moest stoppen. Daarop kreeg ik een hele week geen brood mee naar school. Toen knipte ze mijn favoriete spijkerbroek door. Ik moest zo naar school. Ik heb gehuild, maar er was niets wat ik kon doen.”

Via een vriendin wist ze haar pleegvader te bereiken. “De begeleider vertelde hem dat ik haar had aangevallen. Kort daarna stuurde ze me met vakantie naar en zei toen dat ik niet meer terug hoefde te komen.”

Vrijheid

De eerste jaren na haar vertrek waren zwaar. “Ik heb op veel plekken gewoond en veel gedaan. Ik was 16, ik wist niet wie ik was. Maar één ding wist ik zeker: ik wilde vooruit.”

Op haar achttiende veranderde iets. “Ik besloot dat mijn verleden me niet meer mocht definiëren. Hoe ouder ik werd, hoe meer overzicht ik kreeg. Ik ben altijd iemand geweest met een sterke wil. Het gaat goed nu, omdat ik wil dat het goed gaat.

Toekomst

Hoewel Ketura moest stoppen met school in het eerste jaar van de VWO, ziet ze haar toekomst helder. “Ik  wil skills leren. Als ik een school vind waar ik dat kan, dan doe ik dat.”

Haar boodschap aan anderen is krachtig: “Wie jij bent en hoe jij bent, is oké. Alles is zoals het moet zijn Als je iets wilt veranderen, kan dat altijd. Jij bent mooi. jij bent waardevol. Jij kan alles wat je wil.”