Voor advocaat Mudieza Ankossie (33) was de weg naar de rechtszaal geen meisjesdroom, maar een roeping die ontstond uit pijn, onrecht en een diepgewortelde drang om anderen te helpen. “In principe niet. Ik had wel altijd de droom om mensen te helpen. Dat is altijd mijn passie geweest.” Die passie kreeg in 2018 een concrete richting, na een ingrijpende gebeurtenis binnen haar familie. “Mijn broertje en zijn partner raakten betrokken bij een verschrikkelijk verkeersongeval. Er werd toen geprobeerd hen een verklaring te laten tekenen die niet overeenkwam met wat er echt gebeurd was, omdat de veroorzaker een militaire politie was. Toen voelde ik: hier moet ik iets mee doen. Vier maanden later schreef ze zich in voor de beroepsopleiding advocatuur. Het begin van een missie.
Hoewel haar roots in het binnenland liggen, is Mudieza geboren en opgegroeid in Paramaribo. Haar ouders trokken destijds naar de stad om betere kansen te creëren — kansen die zij met beide handen aangreep. Al op jonge leeftijd bouwde ze een indrukwekkend pad op. Ze behaalde haar bachelor op 22-jarige leeftijd en haar master op 24-jarige leeftijd. “Toen ik mijn master behaalde, was ik de jongste meester in de rechten binnen de Marrongemeenschap.” Ze werkte onder meer bij het ministerie van Buitenlandse Zaken, internationale handel en samenwerking, en diende als adviseur op het kabinet van de vicepresident. Ook deed ze ervaring op bij verschillende advocatenkantoren. “Ik heb toch wel een professioneel pad bewandeld.”
Je hebt drie uitdagingen: je afkomst, je leeftijd en het feit dat je vrouw bent.Mudieza Ankossie
Haar carrière verliep niet zonder obstakels. Binnen het politieke en professionele veld kreeg ze te maken met tegenwerking.
“Ik kan zeker praten over rancune. Op een gegeven moment werd ik thuisgezet.” Maar ze vocht terug, met kennis van het recht als haar wapen. “Vanwege mijn juridische achtergrond heb ik die kwestie kunnen duwen in een bepaalde richting, waardoor ik uiteindelijk hersteld werd in eer.” Opgeven kwam nooit in haar woordenboek voor. “Ik ben iemand die niet graag opgeeft. Ik ga tot het bittere eind.”
Als jonge vrouw van Marronafkomst voelde Mudieza dat ze zich extra moest bewijzen. “Je hebt drie uitdagingen: je afkomst, je leeftijd en het feit dat je vrouw bent.” Ze moest aantonen dat ze deskundig was, dat ze haar plek verdiende tussen ervaren professionals en dat ze als vrouw haar mannetje kon staan. “Ik heb altijd mijn beste been voorgezet om mijn punt te maken en te verdedigen.” Achter haar succes schuilt een verhaal dat maar weinigen kennen. Ze groeide op in een gebroken gezin, waar ze al op 19-jarige leeftijd mede verantwoordelijkheid droeg. Rond die leeftijd gingen haar ouders uit elkaar. “Ik moest in principe de rol van tweede moeder op me nemen.” Daarnaast draagt ze trauma’s met zich mee die haar gevormd hebben, maar waar ze zelden over spreekt. “Ik ben bijna slachtoffer geweest van verkrachting, toen ik tien jaar oud was. Dat heeft me jarenlang geraakt.”
Ook huiselijk geweld maakte deel uit van haar verleden. “Psychisch en fysiek. Ik heb professionele hulp moeten zoeken om daaruit te komen.” Toch wist ze deze ervaringen om te zetten in kracht en bewustzijn. “Je moet herstellen, zeker als je als advocaat met zulke zaken te maken krijgt. Je leert om niet te oordelen, maar om te begeleiden.” Mudieza beseft dat haar verhaal verder reikt dan haarzelf. Binnen haar familie en gemeenschap fungeert ze als inspiratiebron. “Ik heb anderen gemotiveerd om te studeren en hun kansen te grijpen, soms zelfs financieel ondersteund.” Ze benadrukt dat kansen ongelijk verdeeld zijn, vooral voor jongeren in het binnenland. “Er zijn kinderen die per boot naar school moeten. Die ontwikkelingskansen zijn er niet altijd.”
Haar boodschap aan jongeren is helder en krachtig: “Geef niet op, zelfs wanneer het lijkt alsof je wereld uit elkaar valt.” Ze gelooft in doorzettingsvermogen, geloof en zelfvertrouwen. “De enige waarop je kan vertrouwen is God en jezelf. Blijven bidden en blijven doorzetten.” Ondanks alles noemt Mudieza haar leven een succesverhaal.“Er zijn momenten geweest dat ik kapot was, maar ik kom altijd sterker terug.”
