Vier maanden geleden liet Sheena Faerber, have en goed en, ook haar zoon achter in Suriname. Met deze stap, die haar toekomst moet bepalen, zei ze het Surinaams onderwijs gedag. Ze nam het moedig besluit om haar krachten in het buitenland te geven. “Ik zag het in Suriname niet meer zitten met mijn salaris. Ik moest huishuur betalen en ik had onderhouds- en voedingskosten. Ik kwam niet meer uit met mijn loon. Toen het positief antwoord kwam vanuit Sint Maarten zei ik meteen ja!,” uit Faerber zich met smart maar tegelijkertijd opgelucht tegenover De Snelle Pen.
Binnen twee weken moest ik mijn zaken in orde maken.Sheena Faerber
Na een gesprek met een tante die in het buitenland woont en werkt, zette zij vaart achter haar voornemens. Na haar sollicitatie, kreeg ze al heel gauw groenlicht. “Binnen twee weken moest ik mijn zaken in orde maken om te vertrekken,” blikt ze terug. Faerber solliciteerde eerst naar Nederland en kwam ongelukkigerwijs op een website van hackers terecht. Dit heeft de gedreven 39-jarige niet weerhouden om verder te reflecteren. Toen kreeg ze antwoord vanuit Aruba, maar Faerber moest haar hoofdakte nog afronden. “Ik zei als ik het heb afgerond solliciteer ik weer.” Noem het maar geluk, want ze kreeg kort daarna een bevestiging vanuit Sint Maarten. Op dat eiland mocht ze direct aan de slag en mocht haar diploma achteraf opsturen. De leerkracht liet er geen gras over groeien en vertrok binnen twee weken. Haar hoofdaktediploma werd door haar moeder in ontvangst genomen en opgestuurd.
Zij merkt een groot verschil tussen het onderwijsniveau in Suriname ten opzichte van Sint Maarten. “Op het eiland word alles met de computer gedaan. Er is minder schrijfwerk. De leerstof is precies wat de leerlingen nodig hebben. Geen ballast,” stelt de passionist. Tijdens lerarenvergaderingen in Suriname heeft ze zich vaker beklaagd over het ballast aan leerstof, echter zonder resultaat. Faerber hoopt terug te keren naar haar geboorteland, als ze zich heeft opgebouwd. “Hoe moeilijk het ook is in Suriname, ik houd van mijn land. Suriname is the place to be,” uit zei haar vaderlandse liefde. Haar motivatie aan collega’s in Suriname: “Blijf niet zitten met een onderwijzers-A diploma. Daarmee wordt je niet aangenomen in het buitenland. Een hoofdaktediploma is vereist. Studeer en ontwikkel jezelf verder. Heeft u geen reactie na één keer gesolliciteerd te hebben, blijf reflecteren. Alles gebeurd op uw tijd.”
Faerber verzorgt de lessen in de Nederlandse taal. Soms maakt ze gebruikt van de Engelse taal. “Het lukt me aardig om me in het Engels uit te drukken. Als ik twijfel over iets, maak ik gebruik van Google translate.” De Surinaamse geeft les aan een combinatieklas, kleuter A en B, bestaande uit negentien kinderen.
