Wie in het huidige Paramaribo om twaalf uur ’s middags een kanonschot zou horen, zou waarschijnlijk flink schrikken. Maar vroeger was zo’n schot onderdeel van het dagelijks leven in de stad.
Een nieuw internationaal historisch onderzoek beschrijft hoe in het negentiende-eeuwse Paramaribo verschillende systemen werden gebruikt om de exacte tijd aan te geven. Daaronder waren een tijd bal, vlaggen, schijven en een dagelijks kanonschot rond het middaguur. Dat blijkt uit het internationaal historisch onderzoek van Richard de Grijs over tijdsignalen in Paramaribo en het Caribisch gebied.
De systemen waren niet alleen bedoeld om de bevolking te laten weten hoe laat het was. Ze hadden ook een belangrijke functie voor de scheepvaart. Schepen moesten hun klokken namelijk zo nauwkeurig mogelijk afstellen om hun positie op zee te kunnen bepalen.
Volgens het onderzoek werd de lokale middag in Paramaribo bepaald door marineofficieren. Daarna werd het tijdsignaal gegeven. Zo groeide het kanonschot uit tot een vast onderdeel van het stadsleven.
Het was dus ooit heel normaal dat mensen in Paramaribo hun dagelijkse activiteiten konden afstemmen op een kanonschot. Voor de één was het een praktisch tijdsignaal, voor de ander werd het onderdeel van het ritme van de stad.
De historische systemen bleven in Paramaribo bestaan vanaf 1851 tot ongeveer de Eerste Wereldoorlog. Later verdwenen ze door nieuwe technologieën, zoals de telegraaf en draadloze communicatie.
Een kanonschot als klok van Paramaribo. Een stukje geschiedenis dat veel mensen waarschijnlijk niet kennen.
Bron: internationaal historisch onderzoek van Richard de Grijs over tijdsignalen in Paramaribo en het Caribisch gebied
