Na achttien jaar trouwe dienst besloot *Evelien B. begin januari de stap te wagen naar een nieuwe uitdaging. Vol vertrouwen begon ze samen met twee andere dames aan een baan bij een staatsbedrijf. Maar nog geen twee maanden later werden ze – naar eigen zeggen – zonder pardon ontslagen.
Van zekerheid naar onzekerheid
“Ik dacht dat ik na al die jaren eindelijk ergens anders kon doorgroeien,” vertelt Evelien geëmotioneerd. “In plaats daarvan zit ik vier maanden later thuis, zonder werk.”
Zoals vaak het geval is bij overstappen binnen de (semi-)overheid, gebeurde haar overstap via een zogeheten ‘buiten bezwaar’-constructie. In haar eerste maand nam ze officieel ontslag bij haar vorige werkgever, omdat ze verzekerd werd door het nieuwe staatsbedrijf. Kort daarna volgde het ontslag.
“Het functioneringsgesprek was mondeling en er werd geen duidelijke reden gegeven,” legt ze uit. “We werkten elke dag tot 17.00 uur, en soms zelfs tot half acht. We deden ons uiterste best. Maar al snel voelden we dat we niet welkom waren.”
Proeftijd zonder bescherming
Begin maart kwam het verpletterende bericht: ze werden alle drie bedankt voor hun diensten. In de ochtend kregen ze hun ontslagbrief, met de mededeling dat ze tot 15.00 uur mochten werken. Wie eerder vertrok, zou die dag niet uitbetaald krijgen.
“Van de ene op de andere dag zaten we thuis – zonder werk, zonder salaris,” vertelt Evelien. “Twee collega’s zijn naar het ministerie van Arbeid gegaan. Daar kregen ze te horen dat er niets gedaan kon worden, omdat het ontslag binnen de proeftijd viel. Het voelt alsof we zijn gebruikt en vervolgens afgedankt.”
Zorgwekkende trend
De situatie van Evelien roept vragen op over de bescherming van werknemers die overstappen binnen de overheid. In de huidige praktijk blijkt het vangnet voor deze groep minimaal, zeker als de nieuwe functie formeel nog binnen de proeftijd valt.
“Ik was zelfs bereid om voor een lager salaris te werken,” zegt Evelien. “Ik wilde bijdragen, werken, voor mijn gezin zorgen. En nu? Nu zit ik al maanden thuis, zonder hulp.”
Oproep aan de overheid
Evelien doet een dringende oproep aan de regering en vakbonden: “Bescherm mensen zoals ik. We willen vooruit, we willen groeien. Maar we verdienen ook zekerheid en een fatsoenlijke behandeling.”
Tot op heden heeft Evelien nog geen reactie ontvangen van het bedrijf over haar situatie. Toch blijft ze hopen – op een oplossing, of op zijn minst erkenning voor wat haar is overkomen.
De naam Evelien in dit bericht is uit vrees fictief. Ook de namen van de desbetreffende overheidsinstelling is eruit gehaald. Heb je tips over misstanden of wil je jouw verhaal delen? Mail de redactie van De Snelle Pen: Info.desnellepen@gmail.com
