• Actueel Sociaal Maatschappelijk
• 26 augustus 2026

Zelfdoding blijft hardnekkig probleem: Suriname wereldwijd hoog in ranglijst

Achter de cijfers over zelfdoding in Suriname schuilt een maatschappelijk probleem dat al jaren zichtbaar is, maar nog altijd moeilijk te doorbreken blijkt. Een nieuwe publicatie van het Franse medium France-Guyane brengt de situatie opnieuw onder de aandacht.

Volgens France-Guyane, dat zich baseert op cijfers uit 2021, stond Suriname wereldwijd op de zesde plaats wat betreft het aantal zelfdodingen. In de regionale rangschikking staat Suriname op de tweede plaats, achter Guyana. Trinidad en Tobago volgt volgens de publicatie daarna.

De Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) bevestigde eerder dat Suriname tot de landen behoort met een bijzonder hoog zelfdodingscijfer. De WHO noemt Suriname het land met het op één na hoogste zelfdodingscijfer in de regio van de Amerika’s. Vooral jongeren vormen een kwetsbare groep.

Ook UNICEF Guyana & Suriname wijst op de ernst van de situatie. Volgens UNICEF waren er in 2020 in Suriname 148 geregistreerde zelfdodingen. Dat kwam neer op ongeveer vier procent van alle sterfgevallen dat jaar. UNICEF plaatste Suriname op basis van die cijfers eveneens op de zesde plaats wereldwijd.

Jongeren bijzonder kwetsbaar

Het probleem beperkt zich niet tot volwassenen. Uit een onderzoek naar de mentale gezondheid van kinderen en jongeren in Suriname blijkt dat 36 procent van de ondervraagde adolescenten tussen 10 en 18 jaar aangaf ooit aan zelfdoding te hebben gedacht. Ook meldde een groot deel van de jongeren ernstige stress of depressieve gevoelens.

UNICEF noemt zelfdoding daarnaast een van de belangrijkste doodsoorzaken onder jongeren. De organisatie benadrukt dat betere toegang tot geestelijke gezondheidszorg, ondersteuning op scholen, sociale diensten en hulp binnen de gemeenschap noodzakelijk is.

Minister: complex sociaal probleem

Minister van Volksgezondheid André Misiekaba noemt zelfdoding volgens France-Guyane een complex sociaal probleem. Daarbij worden onder meer relatieproblemen, werkloosheid, drugsgebruik, alcohol en gokverslaving genoemd als factoren die kunnen bijdragen aan psychische nood.

Maar achter iedere statistiek staat een persoon. Een jongere die niet meer weet hoe verder te gaan. Een ouder die signalen misschien te laat herkent. Een gezin dat na een overlijden achterblijft met vragen waarop geen eenvoudig antwoord bestaat.

De cijfers maken daarom vooral duidelijk dat zelfdoding niet alleen een gezondheidsvraagstuk is. Het raakt gezinnen, scholen, werkplekken, buurten en de samenleving als geheel.

De WHO pleit voor een brede aanpak waarbij verschillende sectoren samenwerken aan preventie en vroegtijdige hulp. De gebruikte bronnen om tit dit artikel te komen zijn: France-Guyane, gepubliceerd 26 augustus 2026; Wereldgezondheidsorganisatie (WHO); UNICEF Guyana & Suriname.