Achter een goudmijn zitten niet alleen goudstaven en exportcijfers. Er zijn ook leveranciers die hun rekeningen betalen, werknemers die hun salaris ontvangen, belastingen die naar de staat gaan en bedrijven die opdrachten uitvoeren. Volgens Newmont Suriname kwam in 2025 via de Merian-mijn in totaal ongeveer US$ 634 miljoen terecht in de Surinaamse economie. Dat is 17 procent meer dan een jaar eerder. Ongeveer 75 procent van de economische bijdrage die Merian genereerde, bleef volgens het bedrijf in Suriname. Het grootste bedrag ging naar leveranciers en contractors. Zij ontvingen samen US$ 345 miljoen. Staatsolie kreeg via het netto winstaandeel US$ 84 miljoen. Aan inkomsten- en loonbelasting werd US$ 79 miljoen betaald, terwijl US$ 78 miljoen werd uitgekeerd aan medewerkers. De royalties bedroegen US$ 48 miljoen.
Ook buiten de mijn zelf draait een deel van de economische activiteit door. In 2025 werkten 308 Surinaamse leveranciers en contractors voor de toeleveringsketen van Merian. Daarnaast bood de mijn werk aan ongeveer 1.277 mensen. De cijfers geven daarmee een beeld van hoe de goudwinning doorwerkt tot buiten het mijngebied: van bedrijven die goederen en diensten leveren tot gezinnen die afhankelijk zijn van het inkomen van werknemers.
Newmont kijkt ondertussen verder vooruit. De levensduur van Merian wordt momenteel voorzien tot 2040. Het bedrijf zegt daarnaast mogelijkheden te onderzoeken om die periode te verlengen. Later dit jaar wordt tien jaar commerciële productie bij Merian gemarkeerd. Naast de economische bijdrage zegt Newmont zich bezig te houden met onder meer kleinschalige mijnbouw. Via de ASM-strategie wil het bedrijf veiligere en meer verantwoorde mijnbouwpraktijken ondersteunen, waaronder het terugdringen van het gebruik van kwik en het onderzoeken van mogelijkheden voor formalisering van kleinschalige mijnbouw.
US$ 634 miljoen is uiteindelijk meer dan een bedrag op papier. Het laat zien hoeveel geld in één jaar vanuit één mijn door verschillende lagen van de Surinaamse economie bewoog.
