‘Mama mi no dren bun nanga yu’
Desney Tjen A Tak (26) herinnert zich de laatste momenten met zijn moeder Florens Patrick (63) alsof het gisteren was. “De laatste herinnering die ik heb, is dat ik haar kamer heb ingericht.
In een lokaal vol studenten die dromen over hun toekomst, loopt Vanessa Brammerloo (20) niet alleen met boeken onder haar arm. Ze draagt ook een koelbox, gevuld met zelfbereide maaltijden die al vroeg in de ochtend zijn klaargemaakt. Wat begon als een spontaan idee met een klasgenoot, groeide uit tot een kleine onderneming midden op school. “Het was eigenlijk een grap,” vertelt Vanessa. “Ik zat op school met mijn maatje Ashley Tolina, en ik zei: wat als ik gewoon eten ga verkopen hier op school? Zij vond het meteen een goed idee en zei dat ze zelfs een flyer voor me zou maken. Zo zijn we gewoon begonnen,” vertelt de 20-jarige aan De Snelle Pen.
Sinds 5 februari 2025 is het geen uitzondering meer dat Vanessa al rond 03:00 à 04:00 uur opstaat. Terwijl de meeste studenten nog slapen, staat zij al in de keuken om nasi, bami of broodjes klaar te maken voor haar medeleerlingen.“Het vergt wel wat van je,” geeft ze toe. “Soms heb je later op de dag wel slaap in de klas, maar je moet wakker blijven, want er komen altijd studenten om te kopen.” Vanessa volgt haar opleiding aan het NATIN, richting elektrotechniek. Een studierichting die discipline vraagt, iets wat ze duidelijk ook buiten de lessen toepast. Na schooltijd is Vanessa werkzaam op een andere plek.
Ik wil hiermee doorgaan. Ik wil groter wordenVanessa Brammerloo
Op een gemiddelde verkoopdag neemt Vanessa ongeveer 12 porties nasi of bami mee naar school. Bij broodjes gaat het om 3 tot 4 pakken. De prijzen blijven toegankelijk voor studenten: tussen de SRD 120 en 150. De verkoopmomenten zijn niet vast gepland. Soms gebeurt het in de klas, soms tijdens korte pauzes van 15 minuten. “Er is eigenlijk geen echte pauze, dus het gaat gewoon tussendoor. Als ik zit, komen ze naar me toe. Als ik buiten ben ook.” Niet elke dag is even succesvol. Wanneer er minder studenten zijn, blijft Vanessa soms met eten zitten. Maar dat is geen verlies: “Dan neem ik het gewoon weer mee naar huis. Het wordt thuis opgegeten.” Wat begon als een klein experiment, is inmiddels iets waar veel studenten naar uitkijken.“Ze bellen me zelfs: ‘Nessa, waar ben je? We willen van jouw eten genieten,’” zegt ze lachend. Ook docenten en medestudenten kopen regelmatig mee. De vraag is soms zo groot dat ze 3 tot 4 dagen per week actief verkoopt naast haar studie.
Ondanks de vroege ochtenden, lange dagen en dubbele verantwoordelijkheid, student én jonge ondernemer, heeft Vanessa haar toekomst al deels voor zich. “Ik wil hiermee doorgaan. Ik wil groter worden,” zegt ze vastberaden. “Misschien ooit mijn eigen zaak. Ik blijf gewoon pushen en kijken waar ik uitkom.”
Aan andere studenten heeft ze een eenvoudige maar krachtige boodschap: “Blijf je best doen, wees positief en geef niet op. Succes komt verder wel.” Met een koelbox in de hand en een diploma als doel voor ogen, bewijst Vanessa dat ondernemerschap niet begint na school, maar midden in het schoolleven zelf.