Het onderhouden van scholen in het binnenland is een steeds grotere uitdaging geworden. Waar vroeger materialen goedkoper en de ondersteuning ruimer was, zorgen de huidige economische omstandigheden voor een moeilijke situatie. Vooral het vervoer van materialen en mankracht naar afgelegen gebieden, vaak alleen bereikbaar per boot of vliegtuig, drijft de kosten flink op. Het huren van charters en het gebrek aan lokale middelen dwingt vaak tot transport van benodigdheden uit de stad, wat een kostbare onderneming is.
Er zijn enkele scholen die dringend renovatie nodig hebben, maar de meesten verkeren in een redelijke staatdirecteur onderwijs der EBGS
“In sommige dorpen is er gelukkig een hechte samenwerking met het dorpsbestuur, wat de renovatie en het onderhoud van de scholen vergemakkelijkt. In andere gebieden moet je echter veel meer moeite doen om diezelfde ondersteuning te krijgen,” zegt Sandra Panka-Bijlhout, directeur van het onderwijs der EBGS in een interview die ze eerder met De Snelle Pen heeft gehad. “We moeten continu afwegen wat haalbaar is en wat we moeten uitstellen vanwege de hoge kosten. Maar uitstel leidt vaak tot hogere kosten, omdat onderhoud steeds duurder wordt naarmate je het langer uitstelt.”
De Evangelische Broeder Gemeente (EBG) beheert in totaal achttien scholen in het binnenland: zeven in Beneden-Brokopondo, vier in Sipaliwini, één in Boven-Saramacca en zes in Boven-Suriname en Marowijne. Niet alle scholen verkeren in slechte staat, sommigen zijn zelfs in goede conditie dankzij actieve samenwerking tussen de schoolleiding en het dorpsbestuur. “Er zijn enkele scholen die dringend renovatie nodig hebben, maar de meesten verkeren in een redelijke staat,” aldus Panka-Bijlhout.
Naast onderhoud is het ook steeds moeilijker om leerkrachten voor het binnenland aan te trekken. “De economische situatie zorgt ervoor dat veel leerkrachten beter betaalde banen zoeken, zowel binnen als buiten Suriname,” legt Panka-Bijlhout uit. “In sommige gebieden speelt ook woningnood een rol. Hierdoor wordt het steeds lastiger om leerkrachten voor het binnenland te vinden.” Vooral in kleinere scholen zijn combinatieklassen de norm, waarbij één leerkracht meerdere klassen tegelijk moet begeleiden. “Het is niet de beste situatie, maar voor sommige scholen is het te duur om voor slechts twee of drie leerlingen een aparte leerkracht aan te trekken,” vervolgt Panka-Bijlhout.
De overheid biedt wel een ontwikkelingspremie voor leerkrachten die in het binnenland lesgeven, dat is een bepaald percentage bovenop het salaris. Leerkrachten in Sipaliwini ontvangen bovendien een speciale toelage. “We hebben relatief complete teams, maar door de combinatieklassen blijft het een uitdaging om het onderwijs in het binnenland op de juiste manier aan te pakken,” zegt Panka-Bijlhout. Het onderwijs in het binnenland blijft voor de EBG en andere partijen een grote uitdaging, waarbij de balans tussen kosten, menskracht en bereikbaarheid voortdurend onder druk staat.
