Ze werkten in een callcenter in Fiji
Bekijken

Rafanelly en Rachel hebben in Fiji gewerkt en kochten een perceel

Rachel Lisand heeft vaker haar lolbroek aan, maar naast haar humoristische kant, staat ze ook serieus in het leven. In 2016 nam ze, als 21-jarige, het moedige besluit om in een land te gaan wonen en werken dat ze niet van tevoren kende. Ze heeft als callcenter medewerker gewerkt in Fiji. Toen ze wist dat het bedrijf nog arbeiders nodig had, liet ze dat aan haar vriend, Rafanelly Deekman, weten. Na twee maanden zat hij samen met haar in Fiji. Rafanelly nam buiten bezwaar van zijn vaste betrekking. Samen hebben, de sinds kort echtelieden, twee jaar gewerkt in het buitenland. Ze hadden voldoende gespaard om een perceel te kopen in Suriname. Intussen zat het buiten bezwaar van Rafanelly er ook op, dus Rachel besloot samen met haar geliefde terug te komen naar hun geboorteland. “Ik ging naar Fiji om Rachel en zij kwam terug naar Suriname om mij,” verklaart hij de liefde voor zijn vrouw.

We hebben veel te danken aan Fiji, maar un tai un bere ooktuRafanelly Deekman

Eenmaal in Suriname sloot Rafanelly een hypotheek af om een woonhuis op te zetten. Naast de wilde verhalen die worden verteld over Fiji heeft dit koppel het positieve uit het land kunnen halen. Ze geven beide toe dat er cultuurverschillen zijn en dat het wennen was aan de gewoontes van de lokale bevolking. Maar Rafanelly en Rachel hadden een doel; ze wilden sparen om hun dromen in Suriname te realiseren. Ze hebben in Fiji stabiliteit ervaren en betaalbare eerste levensbehoeften. Hoewel niet alle woonhuizen voorzien waren van internetaansluiting, konden ze werken en overuren maken. Rachel behoorde tot de eerste groep Surinamers die als callcenter medewerker in Fiji mocht werken. Ze reageerde op een oproep op social media. “Ik wilde weg, want het ging toen al slecht in Suriname.”

Scope verbreden

Rafanelly zegt dat het wijzigen van woonplaats je openstelt voor verandering en je scope verbreedt. “Je leert hoe andere culturen met elkaar leven. De Fiji’s hebben andere gewoonten die wij minder zouden waarderen. Surinamers houden niet ervan om zich aan te passen,” licht hij toe. Hij ervaart de Fiji’s als warme mensen voor wie alles vanzelfsprekend lijkt. “Als ze iets van elkaar willen vragen ze niet. Ik zat eens aan tafel en iemand nam m’n glas en dronk water eruit. Rachel belde een taxi op en de chauffeur kwam aanrijden met z’n vrouw in de auto,” noemt hij  voorbeelden vanzelfsprekendheid. In het land kwamen zij mensen tegen die op blote voeten liepen. Ook personen die op de grond zaten met hun verkoopwaar. Dat zijn gewoontes van de lokale bevolking.

De toen nog tortelduifjes in Fiji

Werken

Rachel vertelt dat een werkdag maximaal negen uur telt op basis van een vijfdaagse werkweek. “Soms wordt je verplicht ingedeeld om overuren te maken. Om Fiji te bereiken moet je in minimaal drie vluchten hebben gezeten”, zegt Rachel. “We hebben veel te danken aan Fiji, maar un tai un bere ooktu. Het salaris is niet vet maar je kan overuren maken en  the  cost of living is laag. Het is wat je ervan maakt en er wordt  vervoer aangeboden, een  eigen kamer en vouchers. Er zijn een aantal mooie dingen,’ vertelt de echtgenoot. Rachel vult aan: “Als je elke dag  werkt, krijg je 100 Fiji dollars extra.” De echtelieden herinneren zich de mooie stranden en de betaalbare basisgoederen. Rafanelly is brandweerman van beroep en Rachel penitentiair ambtenaar. Het gehuwd stel heeft niet zo lang terug hun eerste kindje verwelkomd.

Lees verder