Politicoloog Hans Breeveld stelt dat er in de huidige politiek teveel aandacht uitgaat naar wat hij ‘politieke koorddansers’ noemt. Volgens hem dienen deze personen als afleidingsmanoeuvres en zijn ze schadelijk voor het politieke bestel. Als voorbeeld noemt Breeveld een recente uitspraak van Ronnie Brunswijk, die beweerde dat hij 100.000 mensen naar het AK-station zou brengen tijdens een bijeenkomst. “De Abop behaalde in 2020 slechts 24.956 stemmen. Niemand vraagt Brunswijk waar hij de resterende 75.000 mensen vandaan haalt. Hij is blij dat die vraag niet gesteld wordt”, aldus Breeveld.
Mensen die van de ene partij naar de andere overstappen, zijn politieke gelukszoekersHans Breeveld
Hij voegt eraan toe dat dit soort afleidingsmanoeuvres vaak gebruikt worden om de aandacht af te leiden van de echte problemen binnen de politiek. “Mensen die van de ene partij naar de andere overstappen, zijn politieke gelukszoekers. Ze vervuilen een politiek systeem dat al behoorlijk vervuild is,” stelt Breeveld. “We houden ons veel te lang bezig met deze randverschijnselen, in plaats van het politieke systeem te versterken. Deze mensen zouden minder aandacht moeten krijgen.”
Breeveld roept op tot een diepgaander onderzoek naar de beweegredenen van politici die van partij wisselen. De vorige week hebben Oesman Wangsabesari (KTPI nieuwe stijl), Waldi Nain (PDO), John Nasibdar (Nieuw Suriname) en Soeparmin Djojobesari ‘groep djojo’ zich aangesloten bij de Abop. Eerder waren deze partijen ondergebracht bij de NDP. “Heeft iemand als Djojobesari echt 11.000 man achter zich? Ik zag hem met zes mensen door het AK-station lopen. Zijn vlaggen waren nauwelijks zichtbaar. Als we niet oppassen, laten we ons voor de gek houden alsof mensen als nog een partij hebben.”
Hij vraagt zich verder af of deze partijen nog bestaansrecht hebben. “Je kunt toch niet vier jaar of langer onder de vleugels van een grotere politieke partij opereren en dan plotseling weer opduiken met de claim dat je een partij hebt?” Breeveld merkt ook op dat de betrokkenheid van de achterban vaak ontbreekt wanneer politieke partijen overstappers toelaten. “Politieke partijen consulteren hun achterban niet. Daardoor houden ze het niveau onder de maat. In plaats van te focussen op belangrijke thema’s zoals Volksgezondheid en Onderwijs, kijken we naar politieke komedianten.”
De politicoloog pleit voor een structurele verandering binnen het politieke systeem. “Partijleden en partijstructuren zouden moeten onderzoeken of deze overstappers daadwerkelijk mensen achter zich hebben. Dit zou op een congres besproken moeten worden, zodat het overlopen stopt. Het is absurd dat ‘politieke zwervers’ plotseling zo belangrijk worden. Vijf jaar lang hoor je niets van sommige politici en ineens krijgen ze een podium.” Breeveld besluit met een oproep voor een politieke schoonmaak. “We moeten de politiek serieuzer nemen. Mensen in politieke partijen moeten meer eisen stellen aan hun leiders en minder podium bieden aan overlopers.”
