Ingezonden
Als Surinamer, maar ook als oud-voetbalscheidsrechter, wil ik stilstaan bij het incident van gisteravond tijdens de Concacaf Nations League-wedstrijd tussen Guatemala en Suriname, waarbij Margaret van Natio een rode kaart kreeg.
Volgens de berichtgeving zou Margaret een obsceen gebaar hebben gemaakt richting het publiek, nadat hij naar verluidt door een deel van het Guatemalteekse publiek racistisch was bejegend. De assistent-scheidsrechter zou het gebaar hebben waargenomen en dit hebben gemeld aan de hoofdarbiter, waarna de rode kaart volgde.
Maar de vraag die bij mij blijft hangen is: was die rode kaart, gezien de volledige context, wel de juiste beslissing?
Als oud-scheidsrechter begrijp ik dat een arbiter moet optreden wanneer een speler zich ernstig misdraagt. Tijdens mijn scheidsrechtersopleiding heb ik echter ook geleerd dat een scheidsrechter meer doet dan alleen de regels toepassen. Je moet een wedstrijd kunnen aanvoelen, situaties kunnen inschatten en waar mogelijk handelen volgens de ‘spirit of the game’.
Niet iedere overtreding, provocatie of emotionele reactie hoeft automatisch tot de zwaarst mogelijke sanctie te leiden.
Ook vanuit mijn ervaring bij de Militaire Politie heb ik geleerd dat gezag niet alleen draait om ingrijpen. Soms moet je juist kunnen beoordelen wanneer het beter is om iets niet direct te laten escaleren. Dat betekent uiteraard niet dat wangedrag moet worden goedgekeurd, maar wel dat een gezagsdrager moet kunnen afwegen welke reactie in het belang van de situatie is.
Als inderdaad komt vast te staan dat Margaret voorafgaand aan zijn reactie racistisch werd bejegend door een deel van het publiek, dan vind ik dat die context bij de beoordeling had moeten worden meegewogen.
Een speler die zich in een moment van frustratie laat provoceren, kan daarvoor worden aangesproken. Maar de vraag is of een rode kaart in zo’n situatie proportioneel is, zeker wanneer de aanleiding van de reactie eveneens onderdeel is van het incident.
Voor mij had de arbitrage in de eerste plaats moeten proberen de wedstrijd rustig, beheerst en rechtvaardig te laten verlopen. Door in deze situatie zo zwaar op te treden, is Natio naar mijn mening benadeeld.
Een scheidsrechter is er niet alleen om de spelregels letterlijk toe te passen. Een goede arbiter moet een wedstrijd ook managen, aanvoelen en leiden. Daar hoort soms ook beoordelingsvermogen bij.
Tegelijkertijd wil ik benadrukken: als daadwerkelijk sprake is geweest van racistische uitlatingen vanuit het publiek, dan moet ook daartegen krachtig worden opgetreden. Racisme hoort niet thuis op een voetbalveld, niet op de tribunes en nergens in de sport.
Mijn mening als oud-scheidsrechter is daarom simpel: regels zijn belangrijk, maar goed wedstrijdmanagement, proportionaliteit en gevoel voor de situatie zijn minstens zo belangrijk.
De vraag is dus niet alleen of Margaret de regels heeft overtreden. De vraag is ook of de arbitrage in dit specifieke moment de geest van het spel voldoende heeft meegewogen.
Ingezonden door: Naldo Seedo
