Achter de functie van Brian Tevreden, general manager van de Surinaamse nationale voetbalselectie schuilt een man die zijn voetbalverhaal niet los kan zien van zijn moeder. Brian Tevreden vertelt in het programma Tap A Bankstel openhartig over zijn jeugd, zijn carrière, zijn gezin en de reden waarom hij zich opnieuw voor Suriname inzet. “We hadden niet veel, maar ik had veel”, zegt Tevreden wanneer hij terugkijkt op zijn jeugd. Zijn moeder stond er grotendeels alleen voor. Hij beschrijft de band met haar als hecht en vertelt dat zij hem leerde om niet alleen naar het gebrek van vandaag te kijken. “Wat je nu niet hebt, koop je later tien”, hield zij hem voor. Toen Tevreden zijn eerste profcontract tekende, was een van de eerste dingen die hij voor zijn moeder wilde doen, haar huis inrichten. Het is een herinnering die nog altijd met hem meegaat.
Tevreden was naar eigen zeggen geen gemakkelijke jongen. Hij miste een vaderfiguur en denkt dat dit invloed heeft gehad op zijn gedrag. Hij leefde voor het voetbal. Na wedstrijden waarin zijn ploeg verloor, kon de teleurstelling soms uitmonden in een gevecht. Tegelijkertijd moest hij zijn opleiding combineren met trainingen en wedstrijden. Zijn school hield rekening met zijn trainingsschema. Hoewel hij op een bepaald moment dacht aan een carrière in het bedrijfsleven, bleef het voetbal trekken. Zijn loopbaan bracht hem onder meer naar Griekenland, waar hij naar eigen zeggen meer dan 20.000 euro verdiende. Toch koos hij later opnieuw voor een andere richting. Op 28-jarige leeftijd ging hij naar Dordrecht met het plan om zijn trainersdiploma te halen.“Het geld was het niet”, vertelt hij. Hij wilde zich verder ontwikkelen binnen het voetbal.
Van voetballer naar vader
Naast voetbal kreeg ook zijn privéleven een andere vorm. Tevreden vertelt over zijn vrouw, die hij al jarenlang kent. Hij was aanvankelijk bevriend met haar nicht, maar wist naar eigen zeggen al vroeg dat hij met haar wilde trouwen. Het gezin bestaat uit twee kinderen, een jongen en een meisje. Daarnaast heeft Tevreden nog twee oudere kinderen. Zijn vrouw moet volgens hem omgaan met de bekendheid die bij zijn werk komt kijken. Voor Tevreden is dat onderdeel van het leven dat hij heeft gekozen.
Zijn blik op Surinaams voetbal gaat verder dan de prestaties van de A-selectie. Volgens Tevreden ligt een belangrijk deel van de toekomst bij de jeugd. “De diaspora is voor korte tijd”, zegt hij. Volgens hem moet er structureler worden geïnvesteerd in spelers van 12 en 13 jaar. Daarbij ziet hij ruimte voor samenwerking tussen trainers uit Nederland en Surinaamse trainers. Niet alleen spelers uit het buitenland moeten worden gehaald, vindt hij. Ook kennis moet worden overgedragen. Tevreden zegt dat hij in Nederland een grote groep voetballers met een Surinaamse achtergrond heeft getraind. Die contacten wil hij gebruiken om het Surinaamse voetbal verder te helpen.
Een belangrijke reden waarom hij zich voor Suriname inzet, ligt volgens Tevreden bij een belofte aan zijn overleden moeder. Zijn moeder werd in Suriname geboren. Wat hij nu doet, ziet hij mede als een manier om iets terug te geven aan het land waar zij vandaan kwam. Na de Gold Cup kwam Tevreden enkele maanden later in contact met de Surinaamse Voetbal Bond (SVB). Hij begon als adviseur en hield zich bezig met zaken rond voetbal en de nationale selectie. Inmiddels is hij technisch manager. Hij erkent dat zijn ideeën in het begin niet altijd gemakkelijk werden ontvangen. “Ik kwam misschien te snel met ideeën”, zegt hij terugkijkend.
De functie brengt volgens Tevreden ook een verantwoordelijkheid met zich mee. Wie een prominente positie binnen Natio inneemt, krijgt niet alleen waardering, maar ook kritiek. Dat werd volgens hem duidelijk toen er op sociale media zware beschuldigingen werden geuit rond een wedstrijd van Suriname tegen Guatemala. Tevreden benadrukt dat hij geen coach is en niet bepaalt welke spelers worden opgesteld. Wel vindt hij dat iemand in zijn positie zichtbaar moet blijven wanneer het minder goed gaat. “Kritiek mag, maar het moet goed gefundeerd zijn”, is zijn boodschap. De negatieve reacties op sociale media raken hem. Volgens Tevreden wordt Suriname er niet beter van wanneer mensen zonder voldoende basis beschuldigingen uiten.
Tevreden zegt dat hij niet voor het geld voor Suriname werkt. Hij wil iets terugdoen voor het land. Daarbij vertelt hij dat hij privé ook geld geeft aan tehuizen en pakketten helpt samenstellen, zonder daar publiekelijk mee naar buiten te treden. Toch is hij nog niet tevreden over het niveau van het Surinaamse voetbal. Er moeten volgens hem stappen worden gezet, vooral in de ontwikkeling van de jeugd. Maar die verandering komt niet van de ene op de andere dag. “De stappen zijn klein en moeilijk te accepteren”, zegt hij. Voor Tevreden lijkt de opdracht daarmee groter dan één wedstrijd of één toernooi. Het gaat om de vraag wat er vandaag moet worden opgebouwd om Suriname over enkele jaren sterker te laten voetballen.
