‘Ik zag mezelf nooit in de positie waarin ik nu ben. Het is nooit te laat om te ontdekken waartoe je in staat bent.’ Het begon als een poging om eens iets nieuws uit te proberen, maar groeide uit tot een sportieve prestatie die hij zelf waarschijnlijk niet had zien aankomen. Giorgio Abiamofo had aanvankelijk helemaal niet de ambitie om bodybuilder te worden. Hij wilde vooral ervaren hoe het was om op een wedstrijdpodium te staan en mooie foto’s te maken. Inmiddels heeft hij twee nationale kampioenstitels op zijn naam staan. In november 2025 werd hij kampioen in de B-klasse en op 7 november 2026 veroverde hij de titel in de A-klasse. Een opmerkelijke prestatie, zeker wanneer je bedenkt dat hij pas iets meer dan anderhalf jaar geleden serieus begon met de wedstrijdvoorbereiding.

Van een idee naar een serieuze ambitie
Zijn verhaal begon in de sportschool. Abiamofo was al enkele jaren bezig met trainen, maar bodybuilding als wedstrijdsport stond niet op zijn verlanglijstje. Via mensen in de gym kwam hij uiteindelijk in aanraking met de mogelijkheid om aan wedstrijden mee te doen. Toch was hij aanvankelijk niet enthousiast. ‘Ik was altijd zo van: nee, dat is niet mijn doel. Ik wil geen bodybuilder worden’, vertelt hij. Uiteindelijk liet hij zich overhalen om het toch te proberen. Zijn oorspronkelijke bedoeling was vrij eenvoudig: eens op het podium staan en wat mooie foto’s maken. Maar zodra de voorbereiding begon, veranderde zijn kijk op de sport. ‘Toen ik eenmaal met de voorbereiding begon, zag ik dat het iets anders was dan wat ik had verwacht. Ik besloot het serieus te nemen en echt te trainen voor de wedstrijd.’ Die beslissing bleek een keerpunt. In november 2025 deed hij mee aan de Nationale Wedstrijd in de B-klasse. Hij ging niet alleen naar huis met wedstrijdervaring, maar ook met de kampioenstitel.. Een jaar later stond hij opnieuw op het podium. Ditmaal in de A-klasse. Ook daar wist hij de concurrentie achter zich te laten.
Laat jezelf ontdekken. Soms heb je een potentieel dat je zelf niet kent. Als je het niet probeert, weet je niet waartoe je in staat bent.Giorgio Abiamofo
Achter het gespierde lichaam schuilt een strak leven
Wie een bodybuilder op het podium ziet, krijgt vooral het eindresultaat te zien. De gespierde lichaamsbouw, de poses en de presentatie. Maar achter dat moment gaat een voorbereiding schuil die vrijwel ieder onderdeel van het dagelijks leven beïnvloedt. Voor Abiamofo betekent bodybuilding plannen, discipline en vooral consequent zijn. Zijn voedingspatroon verandert naarmate een wedstrijd dichterbij komt. Hij legt uit dat een wedstrijdvoorbereiding uit twee fases bestaat: de bulkfase en de periode waarin de lichaamsconditie verder wordt aangescherpt. Tijdens de bulkfase is er iets meer ruimte om verschillende voedingsmiddelen te eten. Maar in de laatste voorbereidingsfase wordt het een stuk strenger. ‘Die periode is het moeilijkst, want dan moet je op alles letten. Je moet bijvoorbeeld geen vet gebruiken, geen suiker en al die dingen.’ Ook zijn maaltijden zijn nauwkeurig afgestemd. Wanneer hij wakker wordt, begint zijn dag met ongeveer 60 tot 100 gram havermout. Daarna volgt de training. Terug thuis eet hij een warme maaltijd met kip of vis en bulgur. Van de bulgur neemt hij doorgaans ongeveer 200 gram per maaltijd. Na het eten volgt rust. Wanneer hij weer wakker wordt, herhaalt het patroon zich: opnieuw eten, trainen en herstellen. Later op de dag komt er weer een maaltijd op tafel, bijvoorbeeld havermout of eieren. Het klinkt misschien eentonig, maar voor iemand die op wedstrijdniveau wil presteren, hoort deze structuur bij het dagelijks leven.
Niet alleen trainen, maar ook leren opofferen
Bodybuilding vraagt volgens Abiamofo meer dan alleen fysieke inspanning. Je moet bereid zijn je dag rondom je sport in te richten. Eten, slapen, trainen en rusten zijn geen losse activiteiten meer, maar onderdelen van één geheel. Zelfs wanneer hij niet in de sportschool staat, blijft zijn voorbereiding doorgaan. Na zijn recente wedstrijd kan hij tijdelijk weer wat vrijer eten. Maar lang duurt die vrijheid niet. Eind november wil hij alweer beginnen aan de volgende voorbereidingsperiode.
Werk en bodybuilding: een kwestie van afstemmen
Naast zijn sportieve activiteiten heeft Abiamofo ook een baan bij een ministerie. De combinatie met bodybuilding vraagt soms om aanpassingen, vooral wanneer de voorbereiding intensiever wordt. Vooralsnog ervaart hij daarin medewerking vanuit zijn werkomgeving. ‘Wanneer het moeilijk wordt om alles te combineren, vraag ik om ruimte om mijn dingen te kunnen doen’, vertelt hij. Hij zegt dat hij in zijn voorbereidingsperiode doorgaans de mogelijkheid krijgt om zijn sportactiviteiten af te stemmen op zijn werkzaamheden. Dat helpt hem om zijn ambities na te streven zonder zijn werk volledig opzij te zetten.
De nationale titel is niet het eindstation
Hoewel hij inmiddels nationaal kampioen is in zowel de B- als de A-klasse, beschouwt Abiamofo zichzelf nog niet als professioneel bodybuilder. Daarvoor moet hij eerst zijn zogenoemde pro card behalen. Hij kijkt daarvoor onder meer naar wedstrijden in Barbados of Guyana. Zijn volgende grote doel staat inmiddels op de kalender. Eind november begint hij aan een nieuwe voorbereiding, gericht op 12 mei 2027. Het betekent opnieuw maanden van trainen, voeding afwegen, rustmomenten plannen en keuzes maken. Maar de motivatie is er.
‘Ik ben 34 en het is nooit te laat’
Misschien is zijn belangrijkste boodschap niet eens gericht op bodybuilding alleen. Abiamofo wil vooral jongeren en andere sporters meegeven dat ze zichzelf niet te snel moeten onderschatten. ‘Laat jezelf ontdekken. Soms heb je een potentieel dat je zelf niet kent. Als je het niet probeert, weet je niet waartoe je in staat bent.’ Hij weet waarover hij praat. Ook hij had zichzelf nooit in de positie gezien waarin hij vandaag staat. ‘Ik zag mezelf niet in de positie waarin ik nu ben. Ik ben nu 34 jaar en pas ongeveer een jaar actief in de bodybuildingwereld. Het is nooit te laat voor jou. Als je weet wat je wilt beginnen, doe het gewoon.’ Zijn eigen ontwikkeling is daarvan een voorbeeld. Wat begon als een vrijblijvende poging om eens op een podium te staan, veranderde in een ambitie waarvoor hij zijn leven anders moest organiseren. Twee nationale titels in ongeveer een jaar tijd hebben hem laten zien dat talent soms pas zichtbaar wordt wanneer je jezelf de kans geeft om iets nieuws te proberen.
Giorgio Abiamofo begon niet met de overtuiging dat hij kampioen zou worden. Hij begon met een poging. En juist die poging veranderde zijn verhaal.