De stem van Faraisa Creebsburg trilt van verdriet. “Mijn zusje is er niet meer,” fluistert ze. “Waarom mocht ze niet gewoon leven?”Chayenne Creebsburg was pas 23 jaar oud. Een jonge vrouw, een moeder, een dochter, een zus. Ze had nog zoveel dromen, zoveel liefde te geven. Maar haar leven werd bruut afgebroken door Gillarmo Kaarsbaan (33), die later ook uit het leven is gestapt. De man met wie ze twee jaar samen was. De vader van haar jongste kind.
In het begin leek alles goed. Liefdevol. Veelbelovend. Maar langzaam veranderde haar vriend. Het begon met kleine dingen: jaloezie, boosheid, controle. “Hij bepaalde met wie ze om mocht gaan. Waar ze naartoe mocht. Of ze mocht werken of niet,” vertelt Faraisa. “Mijn zusje mocht nergens heen. Niet naar familie, niet naar vriendinnen. Hij hield haar gevangen zonder tralies.”
Mijn zusje mocht nergens heenFaraisa Creebsburg
De ruzies werden heviger. Schreeuwen, dreigen. Soms sloeg hij haar telefoon stuk, zodat ze niemand kon bellen. “Ze wilde weg, maar hij liet haar niet los.” Haar moeder zag het gebeuren. Probeerde haar te beschermen. Maar wat kon ze doen tegen een man die zijn macht met geweld afdwong?
Die nacht escaleerde alles. De ruzie was al dagen aan de gang. Chayenne wilde niet meer. Ze wilde vrijheid, rust, veiligheid. Maar hij kon het niet accepteren. “Mijn moeder was thuis toen het gebeurde,” zegt Faraisa met gebroken stem. “Hij kwam met een scherp voorwerp op haar af. Mijn moeder is gerend voor haar leven.” Maar voor Chayenne was er geen ontsnappen meer.
In de vroege ochtenduren werd haar leven afgenomen. Twee kinderen blijven moederloos achter. Een meisje van drie, een jongetje van één. Te jong om te begrijpen waarom mama nooit meer terugkomt.
Faraisa huilt. “Ze hielp mijn moeder met alles. Ze was een lieve moeder, een sterke vrouw. Maar hij brak haar langzaam af.”Haar stem wordt boos. “Waarom mocht ze niet gewoon leven? Waarom mocht ze geen toekomst hebben?”Er is geen antwoord. Alleen pijn.
De familie Creebsburg blijft achter met een leegte die nooit meer gevuld zal worden. Een moeder die haar dochter verliest. Kinderen die nooit meer door hun moeder geknuffeld zullen worden.Chayenne Creebsburg had willen leven. Maar haar vrijheid werd haar ontnomen.
“Alsjeblieft,” smeekt Faraisa. “Als je in zo’n situatie zit, zoek hulp. Wacht niet. Laat niemand je leven afnemen.”Haar zusje is er niet meer. Maar haar verhaal moet verteld worden. Zodat geen enkele vrouw ooit nog hetzelfde lot hoeft te ondergaan.
