OM repliceert op 12 maart in zaak tegen eigenaar Hook and Catch; eerder 8 jaar geëist
In de strafzaak tegen ondernemer Raymond Okaan Alder, eigenaar van horecagelegenheid Hook and Catch, hebben zijn advocaten gisteren hun pleidooien gehouden.
Donderdag stond op de rol opnieuw de strafzaak tegen Raymond Okaan Alder, eigenaar van het visrestaurant Hook and Catch. Hij staat terecht voor vermeende betrokkenheid bij een drugszaak: de uitvoer 118-kilogram cocaïne, verstopt in bevroren vis. Alder ontkent, evenals zijn raadslieden, elke betrokkenheid. De zaak sleept zich inmiddels zeven maanden voort en laat diepe sporen na. Zijn dochter, zoon en kleinkind wachten al maanden op de thuiskomst van hun vader en grootvader, onder wie zijn zoon die sterk afhankelijk van hem is en dagelijks uitkijkt naar zijn vrijlating. Tegelijkertijd zijn de ondernemingen van Alder, zowel in Suriname als in Guyana, ingestort. Bedrijfsactiviteiten kwamen stil te liggen, werkgelegenheid verdween en jarenlange opbouw ging verloren, terwijl de rechtszaak voortduurt zonder inhoudelijk oordeel.
Nog vóór aanvang van de zitting meldde zijn levenspartner zich bij het gerechtsgebouw. Met haar deelt Alder twee kinderen. Ze was gekleed in een lichtblauwe blouse met lange mouwen en een zwarte jeans met wijde pijpen. Met rustige passen liep ze naar binnen om zich te registreren en glimlachte nog vriendelijk naar het baliepersoneel, voordat ze statig de rechtszaal betrad. Er stonden nog enkele zaken gepland voordat de zaak van de vader van haar kinderen aan de beurt was. Geduldig nam zij plaats op de publieke tribune en raakte in gesprek met een oud-collega journalist. Toen eindelijk het moment aanbrak, mocht Alder de arrestantenruimte verlaten en plaatsnemen in de beklaagdenbank, in de hoop dat rechter Cynthia Klein dit keer tot een slotoordeel zou komen. Maar ook deze zitting verliep zonder oordeel.
Al tijdens de zitting op 11 december 2025 had de officier van justitie beloofd dat het requisitoir op 8 januari zou zijn afgerond. Ook op die dag was het requisitoir niet klaar; de officier vroeg uitstel tot 22 januari 2026. Voor die datum kreeg Alder in detentie te horen dat zijn zitting was verschoven naar 29 januari. Op die dag verscheen Alder opnieuw in de beklaagdenbank en ook donderdag had de officier het requisitoir wederom niet afgerond. Gekleed in een krijtwit hemd met lange mouwen en een jeansbroek zat Alder daar, zichtbaar vol ongeloof. Rechter Klein besloot dat de zaak op 12 februari opnieuw dient, omdat het requisitoir nog steeds niet gereed is. Een van de drie raadslieden van Alder, Chandra Algoe, merkte op dat het hier gaat om een verdachte die onschuldig is ingesloten. De rechter gaf aan dat op die datum het requisitoir zal worden gepresenteerd, waarna de verdediging haar slotpleidooi zal houden en de verdachte zijn laatste woord krijgt. Zij sprak de hoop uit diezelfde dag uitspraak te kunnen doen. Mocht dat niet lukken, dan wordt de zaak opnieuw verdaagd.
Met die woorden viel de stilte in de zaal zwaar. De levenspartner van Alder verliet zichtbaar aangeslagen de rechtszaal. De glimlach waarmee zij binnenkwam had plaatsgemaakt voor diepe teleurstelling. Tranen lagen haar nabij. Tegen de ex-collega journalist zei ze zacht: “Ik ga weg.” Gebroken liep zij de zaal uit, thuis achterlatend twee kinderen die nog steeds wachten op de thuiskomst van hun vader. Een zoon met speciale behoeften, die kijkt dagelijks uit naar zijn vrijlating. De strafzaak tegen Alder duurt al zeven maanden en wordt zij gekenmerkt door herhaald uitstel in de inhoudelijke behandeling. De verdediging wees in eerdere zittingen op de persoonlijke, familiale en zakelijke gevolgen van de langdurige voorlopige hechtenis, terwijl het Openbaar Ministerie tot op heden het requisitoir nog niet heeft afgerond.
In juni 2025, werd de ondernemer door de Guyanese politie in samenwerking met Surinaamse opsporingsdiensten gearresteerd in Guyana. Na de arrestatie werd Alder uitgeleverd aan Suriname terwijl hij de Guyanese nationaliteit beschikt.
Intussen zijn de ondernemingen van Alder, zowel in Suriname als in Guyana, ingestort. En terwijl de rechtszaak voortduurt zonder uitspraak, blijft vooral de onzekerheid regeren.