Vandaag zijn meerdere brandweerlieden van het Korps Brandweer Suriname (KBS) bevorderd naar een hogere rang. De Snelle Pen sprak met drie van de bevorderde brandweermannen, die samen goed zijn voor tientallen jaren ervaring, inzet en opoffering in dienst van de samenleving. Hun verhalen schetsen niet alleen een carrière, maar een levensmissie.Een van de geïnterviewden is vandaag bevorderd tot commandeur. Zijn loopbaan bij het KBS begon 35 jaar geleden. Wat destijds begon als werk, groeide al snel uit tot een duidelijke levenskeuze. “In mijn eerste jaar binnen de organisatie zag ik al: dit is mijn doel. Dit is waar ik wil werken. De saamhorigheid die er toen was, alles eromheen, dat was perfect. Toen heb ik gezegd: ik geef mijn leven hieraan,” vertelt Eric Reigman.Terugkijkend op 35 jaar dienst overheerst bij hem een positief gevoel. Hij werkte ruim 30 jaar bij de repressieve dienst, waar hij geconfronteerd werd met zware en soms traumatische situaties.“Ik heb dingen gezien die ik niet kan vertellen. Mensen die we niet hebben kunnen redden. Maar ik weet dat we ons werk goed hebben gedaan.”
Ik ben nu bevorderd tot commandeurEric Reigman
Vandaag vervult hij een meer administratieve functie, maar zijn missie blijft onveranderd: het versterken van het korps. “Wat wij hopen te doen, is onze mensen optillen naar een hoger niveau, zodat we ons werk goed kunnen blijven doen voor de gemeenschap.”
Zijn mooiste moment dateert uit het begin van zijn loopbaan. “Als jonge brandweerman heb ik iemand levend uit een situatie kunnen redden. Dat was rond 1993, aan de Keizerstraat. Dat moment vergeet je nooit. Het vervult je met trots.”
Minder mooie momenten zijn er ook, vooral wanneer het gaat om het ontbreken van voldoende materieel.
“We willen gewoon over de juiste uitrusting beschikken om ons werk goed te kunnen doen.”
Sednie Elam: 30 jaar dienst en nog steeds gemotiveerd
Ook Sednie Elam werd vandaag bevorderd. Hij is inmiddels 30 jaar in dienst bij het KBS en kijkt met voldoening terug op zijn loopbaan. “Mijn mooiste jaren waren mijn maatschappelijke periode. We deden alles samen. We sportten samen. Er was echte eenheid.” Volgens Elam is de organisatie door de jaren heen veranderd, wat volgens hem onvermijdelijk is. “Met de tijd verandert alles.” Het meest emotionele aspect van het werk blijft voor hem het omgaan met overlijden.
“Bij uitrukken waarbij mensen het leven hebben gelaten. Dat blijft altijd bij je. Dat raak je nooit kwijt.” Toch overheerst tevredenheid. “Als ik 30 jaar terug mag blikken, dan mag ik tevreden zijn. Vanaf mijn indiensttreding tot nu heb ik altijd mijn bijdrage geleverd en dat blijf ik doen.”
André Gefferie: van hoofdbrandmeester naar commandeur
Ook André Gefferie is vandaag bevorderd tot commandeur. Hij was voorheen hoofdbrandmeester eerste klasse. Zijn carrière bij het KBS begon exact 35 jaar geleden. “Op 3 december was het precies 35 jaar geleden dat we met de opleiding zijn gestart.” Over drie jaar gaat Geffetie met pensioen, maar zijn liefde voor het vak is onverminderd groot. “Het was leuk, interessant en leerrijk. Elke klus is anders. Het is nooit hetzelfde. Je blijft constant bezig.” Wat hem het meest is bijgebleven, is de directe hulp aan mensen. “Het helpen van mensen, het blussen van branden.” Maar er zijn ook beelden die hem nooit meer zullen verlaten. “De eerste verbrande persoon die ik zag. Dat was in mijn eerste jaar al. Dat een mens zo klein wordt… dat vergeet je nooit.” Ondanks de zware momenten heeft hij nooit overwogen om het korps te verlaten. “Integendeel. Als ik niet werd uitgerukt, miste ik het. Zelfs als ik vrij was en er brand was in de buurt, meldde ik me aan om te helpen.”
Zijn eindconclusie na 35 jaar dienst is duidelijk:
“Ik ben zeer tevreden.” Een leven in dienst van de gemeenschap. De verhalen van deze brandweermannen tonen dat werken bij het Korps Brandweer Suriname veel meer is dan een baan. Het is een roeping, gedreven door kameraadschap, plichtsbesef en een diepe wil om levens te redden — zelfs wanneer dat gepaard gaat met persoonlijk leed. Hun bevordering vandaag is niet alleen een formele stap omhoog, maar vooral een erkenning van decennialange inzet voor de veiligheid van Suriname.