Tien jaar geleden ontstond een bijzonder idee: een taart in de vorm van het Presidentieel Paleis, als creatieve ode aan Suriname. Het project werd toen werkelijkheid dankzij de inzet van pastry chef Roberta Pinas en een team van enthousiaste makers. Nu, tien jaar later, keert het concept terug, in een volledig nieuw jasje, met een ontwerp dat voorlopig strikt geheim blijft. Op 25 november, tijdens de volksreceptie in het paleis, zal de nieuwe creatie worden onthuld. Wat vaststaat: het wordt een nationaal moment vol trots.
Voor Pinas heeft dit project diepe wortels. Het nationale gevoel is haar letterlijk van huis uit meegegeven. Haar vader, één van de militairen die rond de onafhankelijkheid uit Nederland terugkeerde naar Suriname, droeg zijn liefde voor het land over aan zijn gezin. “Wij zijn opgevoed met het idee dat je altijd iets moet betekenen voor je land,” vertelt ze aan De Snelle Pen. “Ook al woon ik afwisselend in Suriname en Nederland, ik breng alles wat ik leer terug naar mijn eigen mensen.” Een team dat Suriname weerspiegelt. Het team van zestien mensen is bewust samengesteld: verschillende achtergronden, verschillende rassen, verschillende talenten.
“De taart moet uitstralen dat we als natie moeten geloven in ons eigen kunnen. Dat we elkaar nodig hebben om iets moois neer te zetten,” legt Pinas uit. Aan een tweede, grote taart wordt gezamenlijk gewerkt, een symbool voor samenhorigheid en eenheid, het belangrijkste thema van dit jaar.
Pinas is helder over wat haar drijft: liefde voor het land én liefde voor de mensen. “Als je iets wil doen, moet je gewoon beginnen. Je moet niet wachten op het ‘juiste moment’, want dat bestaat niet. Als je wacht, creëer je angsten. Wanneer je een idee hebt, moet je ervoor gaan.” Ze ziet dezelfde motivatie terug in haar team. “Het enthousiasme is enorm. Ze vinden het een grote eer om de taart te mogen presenteren aan het volk. Uiteindelijk is de taart van het volk.”
Hoe groot de taart wordt, blijft nog geheim. Het team werkt nog aan de details en houdt het ontwerp zorgvuldig verborgen om het moment van onthulling extra bijzonder te maken. “Het moet een verrassing zijn, zoals het hoort. Net zoals bij de vlagformatie zou het mooier zijn als mensen het op de dag zelf ervaren.” Pinas verzorgde een deel van het ontwerp. Eén onderdeel werd aangepast omdat het team meer uitdaging wilde, iets met “meer pit”, zoals Pinas het omschrijft. Het resultaat wordt een geheel dat volgens het volledige team “zeker zal aanslaan”.
25 november: een moment voor het volk. Op de dag van de onafhankelijkheid wordt niet alleen een taart gepresenteerd, maar een boodschap: dat Suriname altijd heeft gestaan waar het nu staat, dat het land samen sterker is, en dat dromen realiteit worden wanneer mensen hun handen ineenslaan. Het team kijkt ernaar uit om die boodschap, verpakt in suiker, smaak en creativiteit, te delen met het volk.
