Bestuursleden Hoop voor Kinderen liggen overhoop met elkaar
Over de hoofden van de reeds getraumatiseerde kinderen, uiten bestuursleden van Stichting Hoop voor Kinderen, over en weer beschuldigingen.
Geïnspireerd door het verlies van zijn nichtje aan hiv, zet Maikel Prado zich sinds jaren in voor hiv-geïnfecteerde kinderen en jongeren in Suriname. Zijn betrokkenheid begon via Stichting Claudia A en kreeg vorm binnen Stichting Klein maar Rein, waar hij nu voorzitter van is. Wat begon als persoonlijke rouw, groeide uit tot een levensmissie.
Sinds 2011 biedt de stichting op twee locaties – aan de Surinamestraat en de Hoogestraat – een veilige haven aan jongeren met hiv. Ze krijgen er voorlichting, sport, onderwijs en vooral: een warme gemeenschap. Essentiële voeding en medicijnen, zoals hiv-remmers, zijn van levensbelang voor deze kinderen. Toch kampt de stichting met ernstige tekorten.
Maikel en zijn team vragen dringend aandacht voor de onregelmatige levering van hiv-medicatie, die soms maandenlang uitblijft. “Het is alsof je een kind vraagt te vechten zonder wapens,” zegt hij. De gevolgen zijn schrijnend: verzwakking, angst en uitzichtloosheid.
Daarom doet de stichting een oproep: help mee. Financiële steun, medicatie, voeding – alles is welkom. Elke bijdrage redt levens.
Laten we samen de donkere wolk boven deze kinderen verdrijven.