Er leeft een opvatting dat afleggerswerk voor ouderen is weggelegd. Voor de 29-jarige, Chamal Fisher, is niets minder waar. Chamal kreeg elf jaar geleden een roeping om aflegger te worden. Vanwege z’n leeftijd wordt hij vaak vol ongeloof en vol twijfel aangekeken. Maar bij elke opdracht bewijst Chamal dat hij meer is dan wat ogen kunnen aanschouwen. “Hij heeft m’n ooms mogen afleggen en heeft heel goed gezorgd voor de uitvaart,” deelt een nabestaande z’n ervaring.
Chamal gaf gehoor aan de innerlijke stem en sloot zich aan bij een verenging die bekendstaat om het leiden van ‘dede oso’s. Hij heeft intussen al drie jaar z’n eigen afleggersvereniging, uitvaartonderneming en leidt ook rouwvisites. Hij legt uit dat niet alle afleggersverenigingen dede oso’s leiden, dus krijgt hij vaak genoeg van andere verenigingen die dit onderdeel niet uitvoeren.
We bewijzen de families dat’ te tru tru doro a dede wan e pot’ na fasi san fiti.Aflegger Chamal Fisher
De dertiger is doende een stuk grond aan te vragen om ook een eigen begraafplaats op te zetten. “Begraven kost nabestaanden heel wat geld, maar ik wil families tegemoetkomen. Ik wil m’n diensten niet duur aanbieden, maar ook niet goedkoop,” spreekt de aflegger, die jong is in leeftijd. Chamal vertelt dat een afleggers vereniging de zorg draagt over de nabestaanden na het overlijden van een naaste. “We benaderen de familie en doen de voor- en nazorg. Kortom we doen alles voor de familie dat met het overlijden te maken heeft. Op die manier kunnen de nabestaanden de rust beter bewaren”
De aflegger legt uit dat het een kunst is om de overledene klaar te leggen, zodat die er herkenbaar erbij ligt. Son leysi Gado e kar’ wan s’ma kon na oso, pe a s’ma no de na a fasi moro. We bewijzen de families dat’ te tru tru doro a dede wan e pot’ na fasi san fiti. Lobi nanga sabi mus’ de te yu e du a wroko disi”. Vandaar dat hij z’n werkers adviseert om tot God te bidden voordat ze uit huis gaan om op een lichaam te werken, zodat De Here hun leidsman is tijdens elke handeling.
Aflegger
De 29-jarige deelt een recente ervaring met De Snelle Pen. “Een familie benaderde m’n vereniging voor een afleggersopdracht en de kinderen konden het niet verkroppen dat hun moeder op die manier daar lag. Ze hebben gevraagd voor ‘oso wroko’, waarbij de overledene thuis werd opgebaard. Mi pot’ a fesi bun, zodat de vrouw eruit zag als toen ze in leven was. De familie draagt me tot nu te op handen.”
Chamar z’n boodschap luidt: “Als mens maken we fouten, maar leren eruit en proberen niet weer in de fout te treden. Ik zal als kamerbaas tevens uitvaartondernemer mijn uiterste best doen om een voorbeeldfiguur te zijn voor anderen. Volg jouw dromen en als jij doelen hebt moet je er zeker voor gaan. Bidt en werkt en dan komt alles op z’n tijd.”
