Een passagiersboot die vaart in een wijk in Paramaribo. Het klinkt vreemd! Maar het is waar. Humphrey Bodo vaart niet in het binnenland zoals velen zouden vermoeden, maar in Paramaribo in de wijk Goede Verwachting onder de Coesewijne Brug. De 49-jarige bootsman beleeft met zijn werk al achttien jaar vaarplezier. Hij kent geen regen of zon, maar wel zater- en zondagen. Met zijn pet, bril en reddingsvest vaart hij met tussenpozen minimaal tien uren op en neer. Zijn werk houdt in passagiers over een afstand van vijftig tot zestig meter te vervoeren over het kanaal van de Saramacca doorsteek.
Geen busverbinding
Vroeger was er geen busverbinding in ‘Wit’ boiti’, zoals de wijk in de volksmond bekend staat. De bewoners moesten lopen naar voren om een lijn 7 te pakken of binnendoor te lopen om een PSB bus achterna te hollen. Jaren verder werd er een route op de wijk Ephraimzegen ingevoerd. Dit was een stap dichterbij maar toch niet goed genoeg.
Nooit wan dey wan mankeri p’sa tap’ a watra. Humphrey de bootsman
Toen besloot een stichting een boot aan te schaffen om scholieren en anderen te vervoeren. De overheid kwam in met een wachthuis, maar het dak is na zoveel jaren aan vervanging toe. Na oversteek kunnen de bewoners een lijn 8 of 9 instappen. Ondanks er nu een busverbinding is naar de wijk, maken bewoners nog gretig gebruik van de oversteek met de boot. Kinderen betalen SRD 2.50 en volwassenen SRD 10. Ook als passagiers het bedrag niet kunnen betalen, steekt hij hen over.

Bootsman
Roeien
De bootsman voert de inzittenden vaker roeiend en soms als het druk wordt, maakt hij de motor aan. De passagiers komen dan terecht bij Staatsolie achterin van Flora. Soms is het een persoon, maar soms is het een volle boot met negen inzittenden. Zo gaat Humphrey op en neer, maar zo gauw hij iemand heeft afgezet, staan er anderen te wachten. De boot wordt jaarlijks gekeurd door de MAST, bovendien zijn de passages verplicht om een reddingsvest aan te doen.
Op een normale dag kan Humphrey zestig personen vervoeren. “Nooit wan dey wan mankeri p’sa tap’ a watra,” spreekt de ervaren bootsman vol trots. Met het geld dat hij verdient, is hij ook in staat zijn medische verzekering te dekken. Humphrey heeft een deel van zijn leven in Drie Tabiki doorgebracht. Hij zat eerder in de bouw en ook op de goudvelden. Bootsman is zijn langste job, waarin hij nog steeds plezier heeft.