Afscheidsfeest Sangrafu en The Generals afgelast vanwege veiligheidsomstandigheden
Het afscheidsfeest van Sangrafu en The Generals, dat vanavond zou plaatsvinden in Club H7 in Amsterdam-Nederland, is helaas op het laatste moment geannuleerd.
Het overlijden van Jeff Pocorni heeft een leegte achtergelaten binnen The Generals. Maar wie denkt dat daarmee ook het doek valt voor de band, heeft buiten Edward Rozendaal gerekend. Rozendaal, leadzanger en samen met Guno De Gaama trekker van The Generals, is vastberaden om de band voort te zetten. Niet alleen uit liefde voor de muziek, maar ook uit respect voor de naam en het werk dat in de loop der jaren is opgebouwd. “We moeten doorgaan. We kunnen niet bij de pakken blijven neerzitten”, zegt Rozendaal aan De Snelle Pen. Op dit moment werkt The Generals de optredens af die al waren geboekt voordat Jeff overleed. Het gaat om iets meer dan twintig optredens. Enkele daarvan zijn inmiddels afgezegd door opdrachtgevers. Dat kwam hard aan, maar Rozendaal wil zich daar niet door laten ontmoedigen. “Het was even pijnlijk om te horen, maar het is uiteindelijk de keuze van de mensen. Wij kunnen daar niets aan doen. We moeten verder.”
Voor de muzikanten en het publiek is de verandering voelbaar. Jeff had zijn eigen stem, uitstraling en plek binnen de band. Dat zomaar vervangen is onmogelijk. “Het is moeilijk wanneer je ineens een andere stem of een andere stemkleur hoort dan je gewend bent”, erkent Rozendaal. Toch zegt hij dat de reacties na de eerste optredens hem vertrouwen geven. De muzikanten hebben zich snel op elkaar afgestemd en volgens hem waren bezoekers tevreden over de optredens. “Wij doen echt ons best om het beste ervan te maken.” Rozendaal doet daarom ook een beroep op de fans: blijf de band steunen, blijf de optredens bezoeken en vooral: blijf de muzikanten motiveren. “Laten de mensen ons niet demotiveren, maar juist motiveren om door te gaan.” Voor Rozendaal is het voortzetten van The Generals niet hetzelfde als doen alsof Jeff er nooit is geweest. Integendeel. De herinneringen aan hun samenwerking zijn nog altijd sterk. “We gingen nooit zonder mij naar de studio. Nooit, never, nooit”, zegt hij met een glimlach. “Ik had altijd goede ideeën.” Ook na het overlijden van Jeff kwamen mensen naar hem toe met verhalen over hoe Jeff over hem sprak. “Er zijn tijdens zijn begrafenis bijna drie dames naar me toe gekomen die voice-berichten hadden waarin Jeff over mij sprak. Wat hij over mij had verteld… dat hij mij echt had gepowerd. Hij zag mij als zijn man.” Die woorden zijn voor Rozendaal belangrijk. Ze bevestigen voor hem dat de band die zij muzikaal hadden, verder ging dan alleen optredens.
Ook de deur naar Jeffs zoon staat volgens Rozendaal open. Hij zegt dat er contact is geweest en dat er gesprekken zijn om hem op termijn bij een optreden of repetitie te betrekken. “Wanneer hij ready is, dan weet je: oké, dat is het. Alles is een proces. Alles neemt tijd en geduld.” Tegelijkertijd moet The Generals praktisch verder. Niet iedereen kan worden meegenomen en muzikanten moeten worden betaald. Daarom wordt voorlopig gewerkt met de mensen die beschikbaar zijn. “De deur staat sowieso open voor iedereen. We zijn er. Maar we kunnen niet iedereen accommoderen.” Wat volgens Rozendaal vaak wordt vergeten, is dat The Generals niet zomaar een band is. De organisatie heeft volgens hem de vorm van een stichting en hij is daarin secretaris. Juist daarom ziet hij het voortzetten van de naam als een verantwoordelijkheid. “De Generals heeft al een naam. Die naam moeten we verder voortzetten.” Er zijn suggesties geweest om een andere naam te kiezen. Maar Rozendaal ziet daar weinig heil in. Opnieuw beginnen betekent immers ook opnieuw bekendheid en vertrouwen opbouwen. “Een andere naam en daarmee verder gaan is ook weer een uitdaging. Je moet opnieuw beginnen.”
Volgens hem ligt de kracht juist in wat al is opgebouwd. “We hebben een naam. We hebben al een product. We hebben naamsbekendheid. Het enige waar we aan moeten werken, is performance.”
De muzikanten blijven ondertussen spelen. Soms wordt er met andere muzikanten gejamd om het niveau op peil te houden. Uit die jamsessies ontstond zelfs onder vrienden de naam ‘De Sulovers’. Maar wanneer er een optreden voor The Generals is, weten de muzikanten waarvoor ze op het podium staan. “Op dat moment val je onder de vleugels van The Generals.” Voor Rozendaal is dat de kern: blijven spelen, blijven oefenen en het publiek laten zien dat The Generals er nog steeds staat. “De mensen verwachten The Generals daar. Ze weten ook wat er is gebeurd. Maar wij gaan door.” Het verlies van Jeff kan niemand ongedaan maken. Zijn stem en aanwezigheid zullen worden gemist. Maar volgens Rozendaal hoeft zijn overlijden niet het einde van zijn muzikale erfenis te betekenen. “Je kan niet blijven op één niveau. We moeten verder.” En dus speelt The Generals verder. Met een andere bezetting, met nieuwe uitdagingen, maar met dezelfde naam en de overtuiging dat wat Jeff heeft opgebouwd, niet zomaar mag verdwijnen.